ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ FORUM ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΙΑΣΩΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ


    Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Μοιραστείτε

    Σωκράτης Κοτσορές

    Αριθμός μηνυμάτων : 38
    Ημερομηνία εγγραφής : 25/09/2009

    Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Δημοσίευση από Σωκράτης Κοτσορές Την / Το Κυρ Νοε 22, 2009 10:29 pm

    Γεννήθηκε το 1859 στο Μεσολόγγι και μεγάλωσε στην Πάτρα ως νόθος γιος, ο οποίος
    όμως έλαβε πολύ καλή μόρφωση, τελειώνοντας το σχολαρχείο και όντας αρχιψάλτης
    στον τότε μητροπολιτικό ναό των Πατρών! Η αγάπη του για τον Καραγκιόζη τον
    οδήγησε σε γνωριμία με τους μάστορες ηπειρώτες καραγκιοζοπαίχτες και κυρίως με
    τον Λιάκο Πρεβεζάνο! Γνώρισε όμως και τον οθωμανικό μπερντέ της
    Κωνσταντινούπολης και κατάφερε να προχωρήσει σε έναν πρωτοφανή συγκερασμό του
    επικού ηπειρώτικου Καραγκιόζη με το αισχρό και κωμικό οθωμανικό Θέατρο Σκιών.
    Γέννημα αυτής της κράσης ήταν το νεοελληνικό Θέατρο Σκιών και τα ηρωικά έργα,
    των οποίων πατέρας θεωρείται ο Μίμαρος! Ο Μίμαρος επίσης επινόησε τους τύπους
    του ζακυνθινού Νιόνιου και του Κολλητηριού! Η καλλιτεχνική του επιτυχία στη
    δυτική Πελοπόννησο ήταν πρωτοφανής από την Πάτρα ως την Γαστούνη και την
    Καλαμάτα! Τα έτη 1899-1902 έδρασε καλλιτεχνικά με τεράστια επιτυχία στην Αθήνα,
    όπου άφησε κυριολεκτικά εποχή! Μετά το 1902 αρχίζει η πτώση του για να πεθάνει
    αλκοολικός το 1912. Ωστόσο, οι μαθητές που άφησε κυρίως στην Πάτρα συνέχισαν
    επάξια το έργο του κυρίως ως προς την καταξίωση του πατρινού Καραγκιόζη!

    kelekelekele84

    Αριθμός μηνυμάτων : 67
    Ημερομηνία εγγραφής : 31/08/2009
    Τόπος : Thessaloniki

    Απ: Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Δημοσίευση από kelekelekele84 Την / Το Δευ Νοε 23, 2009 3:19 pm

    Polu Endiaferon....Euxaristoume polu File Socrati!!!!!!!
    avatar
    Ιωάννης

    Αριθμός μηνυμάτων : 1240
    Ημερομηνία εγγραφής : 11/06/2009
    Τόπος : Κηφισιά

    Απ: Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Δημοσίευση από Ιωάννης Την / Το Πεμ Ιαν 28, 2010 11:58 pm

    Στο βιβλιο "Ελληνες Καραγκιοζοπαικτες πισω απο τα φωτα του μπερντέ" εχει ενα cd με συνεντευξεις και αποσπασματα παραστασεων διαφορων Καραγκιοζοπαικτων. Υπαρχει και μια συνεντευξη στο cd ενος "Μιμαρου" που διαρκει περιπου 2 λεπτα. Υπηρξε κι αλλος που πηρε αυτο το ονομα μετα τον Δημητριο Σαρδουνη? Με εχει μπερδεψει λιγο αυτο. Oποιος γνωριζει ας απαντησει.

    Nικόλας

    Αριθμός μηνυμάτων : 148
    Ημερομηνία εγγραφής : 22/07/2009

    Απ: Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Δημοσίευση από Nικόλας Την / Το Παρ Ιαν 29, 2010 2:53 pm

    o mimaros aftos pu exi dwsei tin sinentefksi ine o dimitris meimaroglu pu ixe k aftos to paratsukli mimaros

    Σωκράτης Κοτσορές

    Αριθμός μηνυμάτων : 38
    Ημερομηνία εγγραφής : 25/09/2009

    Απ: Δημήτριος Σαρδούνης - Μίμαρος

    Δημοσίευση από Σωκράτης Κοτσορές Την / Το Κυρ Ιαν 31, 2010 1:23 am

    Επίσης το παρατσούκλι Μίμαρος το είχε και ο Μίμης Ασπιώτης

    vladimiros

    Αριθμός μηνυμάτων : 2
    Ημερομηνία εγγραφής : 13/11/2012

    Μίμαρος (Δημήτρης Σαρδούνης). Ο ριζοσπάστης καραγκιοζοπαίχτης

    Δημοσίευση από vladimiros Την / Το Παρ Νοε 16, 2012 9:39 am

    Το κείμενο δημοσιεύθηκε σε blog (που δεν μπορώ να επικολλήσω στο φόρουμ καθώς είμαι νέος εδώ)υμ.

    Θεμελιωτής του ελλαδικού Καραγκιόζη

    Ο Δημήτρης Σαρδούνης μπορεί να μην μας θυμίζει κάτι σαν όνομα αλλά υπήρξε ο θεμελιωτής και αναμορφωτής του θεάτρου σκιών στον ελλαδικό χώρο. Γεννήθηκε το 1865 στην Πάτρα και υπήρξε νόθος γιος της Μαρίας Γρίππα που προερχόταν από ''καλή'' οικογένεια. Έζησε μέχρι το 1876 στο Μεσολόγγι όπου πεθαίνει ο πατριός του και γυρίζει με την μητέρα του στην Πάτρα. Τελειώνει το σχολαρχείο και σπουδάζει βυζαντινή μουσική και από το 1882 έως το 1888 ασκεί το επάγγελμα του ψάλτη στην εκκλησία του Άγιου Αντρέα μέχρι που αποφασίζει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο σκιών εγκαταλείποντας την ψαλτική. Ταξιδεύει αρκετά στην δυτική Πελοπόννησο και στην Αθήνα δίνοντας παραστάσεις και αποκτώντας μεγάλη φήμη. Η ενασχόληση του με το θέατρο σκιών υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα διαμόρφωσή αυτού του είδους τέχνης στον ελλαδικό χώρο. Ο Σαρδούνης, που πλέον βαφτίζεται από το κοινό του Μίμαρος, μακραίνει το ένα από τα χέρια του καραγκιόζη και του βάζει καμπούρα. Κατασκευάζει τις φιγούρες του από χαρτόνι, σχεδιάζει και καθιερώνει την γνωστή σε όλους μας σκηνογραφία με την καλύβα του Καραγκιόζη και το σεράι του Βεζίρη σύμβολο της φτώχειας από την μια και του πλούτου από την άλλη. Διανθίζει τα έργα του με μια σπάνια μουσική διάλεκτο. Μεγαλώνει την σκηνή από 2 σε 4 μέτρα και πολλές φορές την διανθίζει με επιπλέον σκηνικά εμπνευσμένα από την φύση. Επίσης κατασκευάζει τους χαρακτήρες του ''σιορ Διονύσιου'', του ''Μπαρμπαγιώργη'', του '' Μορφονιού'' και διαφοροποίησε τον Δερβέναγα, που θύμιζε έντονα τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων, στον πιο ανθρώπινο Βελή Γκέκα, που μοιάζει με τυφλό όργανο της εξουσίας. Τέλος ο Μίμαρος θεωρείται ο καλλιτέχνης που εξέλιξε την θεματολογία του θεάτρου σκιών εντάσσοντας του θέματα από την αρχαία Ελλάδα, την επανάσταση του 1821 καθώς και την κοινωνική ζωή της εποχής.


    Οι φιλοαναρχικές πεποιθήσεις του Μίμαρου

    Στα τέλη του 19ου αιώνα η Πάτρα λόγω του λιμανιού της βουίζει από κόσμο και ιδέες, την εποχή εκείνη είχε σοβαρή εμπορική και βιοτεχνική ανάπτυξη, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα και αλματώδη αύξηση του πληθυσμού της, με ποσοστά αύξησης της τάξης άνω του 52% μεταξύ των ετών 1853 και 1889 και άνω του 54% μεταξύ των ετών 1900 και 1920. Άνθρωποι από την Ήπειρο, τη Ρούμελη, τα Επτάνησα, την ενδοχώρα της Αχαϊας κλπ, στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποτέλεσαν τις χαμηλότερες βαθμίδες της κοινωνικής και μορφωτικής πυραμίδας και διατήρησαν πολλές από τις συνήθειες, συμπεριφορές και αντιλήψεις που κουβαλούσαν από τους τόπους καταγωγής τους. Έτσι, αποτέλεσαν ένα ιδιόμορφο περιθωριακό κόσμο με τη δική του παράδοση, που βρήκε την έκφρασή του στον μπερντέ του Μίμαρου. Εκτός από τους Έλληνες οικονομικούς μετοίκους υπήρχαν και πολλοί Ιταλοί και άλλοι Ευρωπαίοι που έμεναν ή πηγαινοέρχονταν με τα καράβια στην πόλη. Μέσα σε αυτό το κλίμα αναπτύσσονται διάφορα ριζοσπαστικά κινήματα και ιδέες όπως αυτή της αναρχίας. Αποτέλεσμα αυτής της ιδεολογικής ανάπτυξης ήταν η δημιουργία αρκετών συλλόγων, συνδικάτων και εφημερίδων που όμως αντιμετώπισαν βίαιη καταστολή από το κράτος. Ο Μίμαρος είχε φυλακιστεί αρκετές φορές λόγω των φιλοαναρχικών ιδεών του και των φιλικών σχέσεων που διατηρούσε με κάποιους αναρχικούς όπως τον Δημήτρη Μάτσαλη. Ο Μάτσαλης τον καιρό της σταφιδικής κρίσης, σκοτώνει τον τραπεζίτη Διονύσιο Φραγκόπουλο και τραυματίζει σοβαρά τον μεγαλέμπορο Ανδρέα Κόλλα, στο κέντρο της πόλης στην συμβολή των οδών Γεροκοστοπούλου και Ρήγα Φεραίου και συλλαμβάνεται αμέσως. Ο Μάτσαλης βρέθηκε νεκρός τρεις μέρες μετά στο κελί του διαμελισμένος από καψούλι δυναμίτιδος. Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι αυτοκτόνησε. Το θέατρο σκιών εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε πολεμική κριτική λόγω της ανατολικής του προέλευσής. Ήταν η εποχή που η Ελλάδα έπρεπε να εξευρωπαϊστεί (ακόμα και σήμερα συνεχίζεται αυτή η ιστορία σε διάφορους τομείς) με αποτέλεσμα να πολεμηθούν αρκετά είδη τέχνης όπως ο αμανές, το θέατρο σκιών και λίγο αργότερα το ρεμπέτικο. Έτσι λοιπόν στοχοποιήθηκε από τον αστυνομικό διευθυντή της Πάτρας Στυμφαλιάδη αφού εκτός του ανατολίτικου χαρακτήρα της τέχνης του Μίμαρου στο κοινό του συμπεριλαμβάνονταν και κόσμος που θεωρούταν περιθωριακός . Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι ο Στυμφαλιάδης στις επίσημες διακηρύξεις του τόνιζε ότι στην Πάτρα δεν έχουν θέση οι μάγκες, οι χασικλήδες, οι αμανετζήδες, οι κακοποιοί και οι καραγκιοζοπαίχτες. Όταν ο Μίμαρος δέχθηκε πρόταση από τον Στυμφαλιάδη να γίνει πληροφοριοδότης της ασφάλειας αρνήθηκε. Αυτό φαίνεται ότι το πλήρωσε αρκετά στην μετέπειτα πορεία του αφού φυλακίστηκε αρκετές φορές για ασήμαντες αφορμές.
    Ο Μίμαρος δημιούργησε την δική του «σχολή» και 27 μαθητές του αναδείχτηκαν σε μεγάλους καραγκιοζοπαίχτες όπως οι: Βασίλης Αγαπητός, Δημήτρης Μπέκος, Θεόδωρος Θεοδωρέλλος ή Μπουτσαντρέας, Θανάσης Δεδούσαρος, Ανδρέας Βουτσινάς, Βασίλης ή Βασίλαρος, Διονύσιος Πάτρας, Κώστας Καράμπαλης κ.ά., οι οποίοι με τη σειρά τους έβγαλαν νέους Καραγκιοζοπαίκτες, όπως για παράδειγμα ο μέγας Σωτήρης Σπαθάρης, πατέρας του Ευγένιου, που είχε μαθητεύσει στον Θεοδωρέλλο. Ο Μίμαρος ήταν ο πρώτος επαγγελματίας του είδους. Πέθανε πάμφτωχος το 1917 σε ηλικία 52 χρόνων από πνευμονία και τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε εθιστεί στο αλκοόλ. Η ζωή του λόγω των λιγοστών στοιχείων, της συνεισφοράς του, και των φιλοαναρχικών και ριζοσπαστικών πεποιθήσεων του περιβάλλεται από το μύθο.

    Οι πληροφορίες πάρθηκαν από:
    Εφημερίδα ''Άπατρις''
    Βασίλης Χριστόπουλος,'' Στο φως της Ασετυλίνης'', εκδόσεις Κέδρος 2002

      Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Δευ Ιουλ 24, 2017 3:51 pm